Zasada działania terapii rezonansem magnetycznym (MBST®)
MBST® — terapeutyczny rezonans magnetyczny
Choroby układu kostno-stawowego — takie jak artroza, zapalenie kości i stawów czy osteoporoza (ubytek masy kostnej i osłabienie struktury kostnej) — często powodują poważne ograniczenia w codziennym funkcjonowaniu. W początkowej fazie przebiegają zwykle bezobjawowo; dolegliwości narastają dopiero z biegiem lat.
Zastosowanie terapeutyczne rezonansu magnetycznego
Technologia MBST® służy do regeneratywnej stymulacji komórek — odbudowy utraconych lub uszkodzonych tkanek, kości i chrząstek.
Stymulowanie procesów regeneracyjnych organizmu
Terapia MBST® opiera się na metodzie obrazowania metodą rezonansu magnetycznego (MRI) — procesie diagnostyki medycznej, który pozwala lekarzom generować obrazy tkanek miękkich, takich jak więzadła i chrząstka. MRI to obecnie najdokładniejsza metoda diagnostyczna stosowana na świecie. Jej efekty terapeutyczne odkryto, gdy pacjenci cierpiący na chorobę zwyrodnieniową stawów po badaniu MRI zgłaszali znaczne ustąpienie bólu. Te obserwacje zainspirowały zespół MedTec do zbadania zjawiska i doprowadziły do powstania systemu terapii MBST®.
Tkanki biologiczne składają się głównie z dużych cząsteczek zawierających atomy węgla i wodoru (oraz innych pierwiastków) i zawierają dużo wody. Do tworzenia obrazu w MRT wykorzystuje się właściwości magnetyczne jąder atomów wodoru (protonów). Jako podstawowy składnik wody i tłuszczu są one najczęstszym pierwiastkiem w ludzkim ciele. Jądra atomów wodoru, dzięki swoim właściwościom kwantowym, można pobudzać impulsami o wysokiej częstotliwości.
W jednym elemencie objętości występuje wiele jąder atomów, których spiny bez zewnętrznego pola magnetycznego są ustawione przypadkowo i w łącznym działaniu znoszą się nawzajem (stan podstawowy). Gdy ten element objętości zostanie umieszczony w statycznym, jednorodnym polu magnetycznym, pole wywiera siłę na spiny.
Efekt: spiny sumarycznie ustawiają się równolegle do tego pola magnetycznego. Przyłożone statyczne pole magnetyczne wymusza tak zwany ruch precesyjny — podobny do ruchu dziecięcego bąka. Liczba obrotów (częstotliwość), z jaką spiny krążą wokół kierunku pola magnetycznego, zależy od siły tego pola: im jest ono silniejsze, tym szybszy jest ruch precesyjny. Częstotliwość tę nazywa się częstotliwością Larmora i jest wprost proporcjonalna do siły pola — przy podwojeniu siły pola podwaja się również częstotliwość.
Spiny znajdują się w stabilnym stanie równowagi, który można jednak zburzyć. Potrzebny jest do tego impuls o wysokiej częstotliwości, wytwarzany przez dodatkową podłużną cewkę. Ta częstotliwość musi pozostawać w rezonansie ze spinami — tylko wtedy można przekazać najwyższą możliwą energię. Oznacza to, że musi być zgodna z częstotliwością Larmora.
W zależności od czasu trwania impulsu można odwrócić ustawienie spinów nawet o 180 stopni. Wtedy protony znajdują się w tak zwanym labilnym stanie równowagi. Gdy wysoka częstotliwość zostanie na krótki czas wyłączona, protony wracają do stabilnego stanu równowagi. Czas tego powrotu nazywa się czasem relaksacji i jest różny dla różnych typów tkanek.
Opisany sposób postępowania umożliwia przenoszenie sygnałów w tkance ciała. Dzięki znajomości różnych czasów relaksacji tkanek (kostnej, chrzęstnej, mięśniowej) można celowo wysyłać do nich sygnały, wykorzystując różne „otoczenie chemiczne” protonów.
Aby obrócić możliwie jak najwięcej protonów ze stabilnego w labilne położenie równowagi, stosuje się zasadę „adiabatic fast passage”. Za pomocą cewki sweep (próbkowanie pola magnetycznego przez określony czas) pole magnetyczne powoli zmienia położenie. Próbkowanie należy tak dobrać, by spiny mogły podążać za efektywnym polem magnetycznym i się od niego nie odrywały — jednocześnie musi być na tyle szybkie, by czas wymagany do przejścia był krótszy od czasu relaksacji.
Aby celowo doprowadzać energię do protonów — w diagnostyce (MRT) lub terapii — muszą być spełnione trzy warunki techniczne:
- statyczne pole magnetyczne główne,
- zmienne pole sweep (próbkowanie pola magnetycznego w czasie),
- zmienne pole elektromagnetyczne spełniające warunek rezonansu Larmora, prostopadłe do pozostałych pól.
Tylko wtedy można mówić o celowym, kontrolowanym oddziaływaniu na tkanki.
Efekty terapii rezonansem magnetycznym
Jakich pozytywnych wyników mogą oczekiwać pacjenci?
Terapia rezonansem magnetycznym jest ukierunkowana na przyczyny zwyrodnieniowych chorób stawów. Dzięki regeneracji tkanki chrzęstnej lub kostnej ból wyraźnie się łagodzi — na długi czas lub całkowicie ustępuje — a funkcjonowanie i ruchomość wracają do normy.
- Leczenie przyczynowe — potwierdzone licznymi badaniami in vitro i in vivo oraz opiniami klinicznymi.
- Do dziś nie stwierdzono działań niepożądanych.
- Brak ryzyka zakażenia — metoda w pełni nieinwazyjna.
- Możliwość uniknięcia operacji lub przyspieszenia regeneracji po zabiegu operacyjnym.
- Skuteczna forma leczenia chorób układu ruchu, dla których nie ma innej istotnej terapii (m.in. artroza stawów międzypaliczkowych, spondyloartroza, poliartroza, zaburzenia metabolizmu lub ukrwienia kości, osteoporoza).
- Krótki czas trwania serii — łącznie 5, 7 lub 9 godzin, w zależności od stadium i rodzaju choroby.
- Udowodniony naukowo, długotrwały efekt leczenia utrzymujący się 4,5 roku i dłużej.
- Terapia możliwa niezależnie od zaawansowania choroby.
- Leczenie przyczynowe pacjentów z przewlekłym bólem, po kontuzjach i wypadkach.
Co warto wiedzieć o zasadzie działania MRT
Atomy wodoru występują w organizmie wszędzie — jako składnik wody, ale też wielu innych cząsteczek. Jądro najczęściej występującego izotopu wodoru ma jeden proton i żadnych neutronów. Jak wszystkie jądra atomów o nieparzystej liczbie cząstek elementarnych, obraca się wokół własnej osi jak mały bąk. Tę właściwość nazywa się spinem jądra (ang. spin — szybki obrót).
Wskutek obrotu atomy wodoru generują własne, słabe pole magnetyczne. Silny magnes może na nie wpływać tak, jakby były małymi magnesami sztabkowymi. Taki magnes znajduje się wewnątrz tomografu rezonansu magnetycznego — jest wiele tysięcy razy silniejszy od pola magnetycznego Ziemi. Wymusza on tymczasowe uporządkowanie atomów wodoru: ustawiają się równolegle (wzdłuż kierunku pola magnetycznego tomografu) lub antyrównolegle (przeciwnie do niego), zamiast być rozrzucone we wszystkich kierunkach. Atomy obracają się wówczas nie tylko wokół własnej osi, lecz także wirują wokół osi sztucznie przyłożonego pola magnetycznego.
W trakcie badania urządzenie wysyła elektromagnetyczny sygnał radiowy. Atomy wodoru pobierają energię i odchylają się tak długo, aż większość z nich ustawi się przeciwnie do kierunku pola magnetycznego. Jednocześnie „synchronizują się” — obracają pod tym samym kątem wokół osi pola. Aby impuls radiowy mógł wpływać na atomy wodoru, musi być w rezonansie z nimi, czyli drgać z tą samą częstotliwością, z jaką atomy obracają się wokół głównej osi pola magnetycznego.
Po wyłączeniu sygnału atomy wodoru wracają do stanu pierwotnego, oddając pobraną energię w postaci ciepła. Mierzy się oddaną energię i czas powrotu do stanu wyjściowego (czas relaksacji). Na tej podstawie komputer wylicza obrazy wnętrza organizmu.
Jak długo atomy wodoru wracają do stanu o niższej energii — równolegle do osi pola magnetycznego?
Ten czas specjaliści nazywają T1. Zależy od przewodności cieplnej tkanki: w gęstej tkance, na przykład tłuszczu, atomy szybciej oddają energię otoczeniu niż w płynach i po wyłączeniu impulsu fal radiowych szybciej ustawiają się ponownie wzdłuż głównego pola magnetycznego.
Jak długo atomy wodoru opuszczają stan rezonansu i obracają się wokół własnej osi pod różnym kątem do osi pola magnetycznego?
Ten czas nazywa się T2. Zależy od ruchliwości atomów wodoru: im swobodniej mogą się poruszać (np. w płynach), tym mniej „przeszkadzają” sobie nawzajem, tym dłużej obracają się pod tym samym kątem do osi pola magnetycznego — i tym dłuższy jest czas T2.
Gęste, bogate w tłuszcz tkanki mają krótki czas T1 i stosunkowo krótki czas T2. Dla płynów ustrojowych oba czasy — T1 i T2 — są długie.
Zasada działania i nie tylko
Podstawą jest badanie wyróżnione Nagrodą Nobla
Terapia rezonansem magnetycznym MBST® opiera się na efektach biofizycznych wykorzystywanych na całym świecie w diagnostyce — w tomografii rezonansowej (MRT). Jądra atomów wodoru w organizmie najpierw pobierają energię za pomocą zewnętrznych pól elektromagnetycznych, a następnie oddają ją do otaczającej tkanki. Za odkrycie zjawiska rezonansu magnetycznego i wynalezienie MRT Nagrodę Nobla z fizyki otrzymali w 1952 roku Felix Bloch i Edward Purcell, a w 2003 roku Nagrodę Nobla z medycyny — Paul Lauterbur i Peter Mansfield.
Tak działa terapia rezonansem magnetycznym MBST®
To nieinwazyjna, bezbolesna metoda, która wpływa na zaburzone funkcje komórek lub grup komórek — aktywuje procesy metaboliczne w organizmie i wyzwala procesy regeneracji.
W urządzeniu do terapii MBST® wytwarza się główne pole elektromagnetyczne w leczonej okolicy, które najpierw ustawia jądra atomów wodoru. Następnie jądra są obracane impulsami radiowymi za pomocą sekwencji leczniczej dopasowanej indywidualnie do pacjenta — o kąt do 180° (spin jądra). Na końcu impulsu wracają do pierwotnego poziomu energii (relaksacja), a przekazana energia oddawana jest do otaczającej tkanki i wyzwala procesy biofizyczne.
Stymulacja pobudza własny potencjał organizmu do regeneracji
Na poziomie biochemicznym można wyzwalać procesy takie jak stymulacja wzrostu tkanki chrzęstnej i kostnej oraz szybka redukcja bólu.
Zalety dla pacjenta: szybkie złagodzenie bólu w leczonej okolicy
Otrzymują Państwo leczenie dopasowane do indywidualnych dolegliwości i ukierunkowane w przyczynę bólu. Opatentowane na skalę światową urządzenie MBST® jest konfigurowane indywidualnie i rozpoczyna terapię. Pojedyncza sesja trwa około godziny. To całkowicie bezbolesne leczenie przyczynowe bez działań niepożądanych — sprawdzone przez ponad 15 lat i tysiące pacjentów.
Powrót do aktywnego życia dzięki terapii MBST®
Intensywne działania rehabilitacyjne we właściwym czasie, połączone z systemem terapii MBST®, mogą skrócić fazę rekonwalescencji i zapobiec dalszemu zwyrodnieniu. Dane z dziesięcioletniego okresu obserwacji wskazują, że terapeutyczna technologia rezonansu magnetycznego przy reumatycznych chorobach zwyrodnieniowych wywołuje długotrwałą poprawę w zakresie odczuwania bólu i sprawności w codziennej aktywności.